جایی برای رهگذر

سخت رفتن و دیدن کسی که نه با دل ات ساز است

نه با احساس!

تنها به رسم احترام باید رفت.

بدعت

بدعت

...

جایی برای رهگذر...

بعضی آدم ها کلامشان زهر دارد، "زهر"

و

چه آهسته در جانت می نشیند ، چه آهسته!

شبی گذشت پراز نیش کلام

روزی کسی پاسخ همه ی نیش ها را با آمدنش می دهد

نه با کلامش

با حضوری که دهان تو مُهر سکوت می خورد

و

نیش ات در حلق ات ریخته خواهد شد.

یکی هست که داناست بر هر نهانی

وچون دلم می شکند شکایت پیش او خواهم برد.

"او" ی من

جایی برای رهگذر...

بی آنکه بدانم چه تصنیفی ست

با نگاه انتخابش کردم

با دل و احساس

کاش می شد آنچه با دل بر می گزینی

همیشه همان باشد

که دل خواسته باشد

جایی برای رهگذر...

هر بار زندگی تلنگری می زندکه حواست باشد

خودت را دوست بدار

و برای خودت احترام قایل شو

دست به اندازه ام

نمی زنم

هرگز

جایی برای رهگذر...

شرم بر همه ما ؛ گزارش تکان دهنده از غم انگیزترین مدارس ایران از دروازه مدرسه ای که دختر بچه دانش آموز را ساعتی قبل از تهیه این گزارش کشته بود تا نشستن روی سنگ های داغی که نامشان کلاس است... اینجا نه آب دارند، نه برق و نه حتی دستشویی: فاجعه در فاجعه در فاجعه! لینک خبر امروز سایت عصر ایران است.3 مهرماه 1395 این روزها در فضای مجازی اخبار از گوشه و کنار ایران به گوش می رسد .هنوز بعد از 38 سال که از انقلاب می گذردمدارسی هستند که در شرایط نامناسبی وجود دارند؛ از اخبار برگزاری کلاس در طویله تا سوختن هر ساله بچه ها. راستی! انقلابی که با نام اسلام و مخالفت با بری جایی برای رهگذر...